Enkele jaren na het einde van zijn legendarische eerste kwintet met John Coltrane, Red Garland, Paul Chambers en Philly Joe Jones stelde Davis in 1963 en 1964 een nieuwe band samen. Het hooggekwalificeerde “tweede Miles Davis-kwintet”, met Wayne Shorter op saxofoon, Herbie Hancock op piano, Ron Carter op bas en Tony Williams op drums, geldt vandaag de dag als een van de beste formaties in de geschiedenis van de jazz. Met hun eerste album E.S.P. bracht het kwintet in 1965 opnieuw een mijlpaal uit binnen het omvangrijke muzikale oeuvre van Miles Davis.

E.S.P. drukte een blijvend stempel op de jazzmuziek van de daaropvolgende jaren en overbrugt de kloof tussen toegankelijke hardbop en de geïmproviseerde, vernieuwende benaderingen die Davis steeds meer nastreefde. In tegenstelling tot eerdere albums bevatte E.S.P. geen standards of oudere composities van Davis, maar uitsluitend nieuwe stukken van de betrokken muzikanten, die door het kwintet werden opgenomen met een perfecte improvisatorische interactie en tegelijk met een uitzonderlijk hoge mate van samenhang en individuele expressie.

Opnieuw gemasterd voor Mobile Fidelity door Krieg Wunderlich en Rob LoVerde en geperst bij RTI, verschijnt E.S.P. als 180g vinyl dubbel-lp op 45 toeren in gelimiteerde oplage met doorlopende serienummering.