Hybrid-SACD - UDSACD 2275 Lees meer.
1. Coyote
2. Amelia
3. Furry Sings The Blues
4. A Strange Boy
5. Hejira
6. Song For Sharon
7. Black Crow
8. Blue Motel Room
9. Refuge Of The Roads
“Joni Mitchell is de enige artiest die ‘Hejira’ had kunnen maken!” zei de legendarische singer-songwriter decennia na de release van haar legendarische album. Het werk, dat op nummer 113 staat op de lijst van beste albums aller tijden van Rolling Stone, is volgens Mitchell een verhaal over haar innerlijke onrust in die tijd en is ook bedoeld als een onconventioneel eerbetoon aan vrijheid. De meeste nummers werden door Mitchell geschreven tijdens een reis door de VS, die ze maakte kort na het einde van haar relatie met drummer John Guerin. De albumtitel verwijst naar de islamitische “Hijra”, de reis van Mohammed die in de Koran wordt beschreven. In vergelijking met haar eerdere, folkgerichte albums domineren op “Hejira” jazzelementen – muzikaal beïnvloed door de uitzonderlijke bassist Jaco Pastorius, die aan vier nummers bijdroeg – wat muzikale kruiden toevoegt aan de sobere, mooie, meditatieve arrangementen, zwevende harmonieuze pop, zachte rock en Mitchells gevoelige zang.
“Hejira” is tegelijk observerend en persoonlijk, weids en introspectief, vrolijk en aangrijpend, en bestrijkt een zee van menselijke toestanden en emoties. Het behandelt thema’s als dwalen, isolatie, plezier, plaats, tijd en omgeving – met een opvallend poëtische toon. De Canadese had dergelijke thema’s eerder aangesneden, maar nooit zoals op “Hejira”, waarvan de bevrijdende aura een afwijzing van tradities en de zoektocht naar betere alternatieven suggereert. De muziek zelf, met uitzondering van de croonerballad “Blue Motel Room”, doet afstand van conventionele structuren en refreinen. Natuurlijk staan Mitchells intieme zang en abstracte gitaarpartijen centraal, maar men kan niet om het visionaire bereik van gitarist Larry Carlton en Pastorius’ fretloze bas heen op “Hejira”: beide muzikanten versmelten letterlijk met de karakteristieken van de nummers, die vaak uit het niets lijken te ontstaan.
“Hejira” behaalde goud kort na de release in de herfst van 1976 en krijgt nu de audiophile aandacht die het verdient dankzij de remastering van Mobile Fidelity vanaf de originele banden: de genummerde hybride SACD speelt met indrukwekkend detail, tonaliteit, directheid en helderheid. De referentiewaardige levendigheid, luchtigheid en aanwezigheid laten Mitchells dichte woordketens, stroom-van-bewustzijn-frasering en voortstuwende dynamiek in helder licht schijnen. De instrumentale bijdragen van haar uitstekende begeleidingsmuzikanten, waaronder John Guerin, Max Bennett en Tom Scott, evenals Neil Young, Victor Feldman en Abe Most, komen ook met uitzonderlijke helderheid en driedimensionaliteit naar voren. De hybride SACD-versie van “Hejira” wordt geleverd in een mini-LP-stijl gatefoldhoes, inclusief de iconische albumhoes.
