Hybrid-SACD - UDSACD 2214 Lees meer.
1. Music Is Love
2. Cowboy Movie
3. Tamalpais High (At About 3)
4. Laughing
5. What Are Their Names
6. Traction in the Rain
7. Song with No Words (Tree with No Leaves)
8. Orleans
9 I'd Swear There Was Somebody Here
Geen enkel album belichaamt de ontspannen, losse, zij het onrustige sfeer van het vroege Californië van de jaren 70 zo goed als If I Could Only Remember My Name. Hallucinogeen, psychedelisch en lijkend op een wazige droom heeft het solo-debuut van David Crosby de tand des tijds doorstaan. Zijn album is een volledig uniek statement en blijft in herinnering als een prachtige samenkomst van spontaniteit, samenwerking, omstandigheden en studiovakmanschap. Nu, bijna 50 jaar na de oorspronkelijke release, heeft deze audiophile favoriet nog nooit zo etherisch, aanwezig, gedetailleerd, evenwichtig en weelderig geklonken.
Opnieuw gemasterd benadrukt de genummerde Hybrid-SACD van Mobile Fidelity de escapistische rust van Crosby’s muziek en de briljantie van Stephen Barncards techniek. Even belangrijk zijn Crosby’s onovertroffen vocale prestaties en de geïnspireerde bijdragen van de vele illustere collega’s en vrienden uit de Bay Area – onder wie Neil Young, Joni Mitchell, Graham Nash, belangrijke leden van de Grateful Dead en meerdere leden van Jefferson Airplane – die ervoor zorgen dat If I Could Only Remember My Name functioneert als een lofzang op gemeenschap, harmonie en de noodzakelijke emotionele bevrijding (en overgave).
Het album, dat altijd al bekendstond om zijn grootse geluidskwaliteit, krijgt in deze heruitgave van Mobile Fidelity diepere transcendentale eigenschappen en resoneert met nog meer spirituele energie. De luisteraar kan nu de structuur van elk nummer volledig horen en waarnemen, getuige zijn van hoe de noten ogenschijnlijk in lucht oplossen, en begrijpen waarom Barncard – die een jaar eerder American Beauty van de Grateful Dead had opgenomen – de echokamer van Wally Heider Recording omschreef als “waarschijnlijk de beste kamer die ik ooit heb gebruikt”. Ze was magisch. Dat hoor je in de pedal steel van [Jerry] Garcia op ‘Laughing’.
If I Could Only Remember My Name, door Rolling Stone uitgeroepen tot een van de 40 beste stoneralbums en treffend omschreven als een “super-stoned campfire jam”, vindt zijn oorsprong in diepgewortelde rouw en indringend verdriet – namelijk de dood van Crosby’s toenmalige vriendin bij een auto-ongeluk. Aanvankelijk wilde de zanger zijn gevoelens verborgen houden, maar tijdens de sessies en het werk, dat grotendeels ter plekke ontstond, kwam de waarheid geleidelijk naar buiten. Hoewel er geen verhalende lijn of rechtlijnige teksten zijn, komt het album met zijn negen tracks uit op iets dat rijker is dan expliciete woorden: een uitgesproken, blijvende sfeer die wijst op een knagende, dreigende werkelijkheid die schuilgaat onder een warm, wazig en ondersteunend oppervlak.
